𝐏𝐀𝐏𝐄𝐋 𝐍𝐆 𝐏𝐀𝐍𝐆𝐀𝐑𝐀𝐏

𝙽𝚒: 𝙲𝚑𝚊𝚛𝚖𝚒𝚎 𝙿. 𝙺𝚊𝚍𝚞𝚜𝚊𝚕𝚎 𝚂𝚎𝚌𝚘𝚗𝚍𝚊𝚛𝚢 𝚂𝚌𝚑𝚘𝚘𝚕 𝚃𝚎𝚊𝚌𝚑𝚎𝚛 𝙸𝙸 𝙻𝚕𝚊𝚖𝚎𝚛𝚊 𝙽𝚊𝚝𝚒𝚘𝚗𝚊𝚕 𝙷𝚒𝚐𝚑 𝚂𝚌𝚑𝚘𝚘𝚕 𝙳𝚒𝚗𝚊𝚐𝚊𝚝 𝙸𝚜𝚕𝚊𝚗𝚍𝚜 𝙳𝚒𝚟𝚒𝚜𝚒𝚘𝚗

𝗕𝗮𝗴𝗼 𝗸𝗼 𝗻𝗮𝗿𝗮𝘁𝗶𝗻𝗴 𝘁𝘂𝗸𝘁𝗼𝗸 𝗻𝗴 𝗶𝘀𝗮 𝘀𝗮 𝗮𝗸𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗶𝘁𝗵𝗶𝗶𝗻, 𝗮𝘁𝗶𝗻 𝗺𝘂𝗻𝗮𝗻𝗴 𝘀𝗮𝗿𝗶𝘄𝗮𝗶𝗻 𝗽𝗮𝗻𝗴𝘆𝗮𝘆𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗴𝗵𝗮𝘁𝗶𝗱 𝗻𝗶𝘁𝗼 𝘀𝗮 𝗮𝗸𝗶𝗻.

I

Limang taon ang nakaraan nang sekondarya ko’y natapos, Kolehiyo’y di natuloy sapagkat kami ay nakapos; Mundo ko’y gumuho sa akalang pangarap ay naudlot, Kaya nagpasyang sa dagat ng hirap ay pumalaot.

II

Natagpuan ko ang aking sarili sa ilalim ng bahay na bato, Hindi upang maging panauhin kundi upang maging isang alipin; Hirap ng gawain, hindi ko alintana’t ayokong isipin, Sapagkat pagdurusa ko’y may katapusan din kung iisipin.

III

Yaya kung tawagin, magbantay ng sanggol ang ibig sabihin; Doon ko natutunan hirap na dinanas ni ina sa aking piling; Magpahele’t magpalit ng lampin ang paulit-ulit kong gawain, Kaya naisaisip ko, mithiin ay kamtin bago maging isang inahin.

IV

Napadpad ulit ako sa isang bahay na kongkreto; Doon naging katulong, lahat ng Gawain sa akin ibinunton; Paltos at paso ang inabot sa paglaba at pagluto, Gawaing hindi ko kalian man pinangarap na isapuso.

V

Luha ko’y unti-unting pumatak sa landas na aking tinahak, Pagkat gawai’y hindi kabilang sa pangarap na aking binalak; Kapag nakakita ng estudyante, sa puso inggit ang namamayani, Kaya tanong ko, kalian ba ako magiging isang taong prominente?

VI

Taon na naman ang lumipas, pasukan ay agad dumating; Nag-usap kami ni ama tungkol sa aking mithiin; Si ama ay nagbanggit, “mag-aral ka’t pangarap ay abutin, Magsisikap ako para sa kinabukasan mo’t gustong marating.

VII Tuwa at galak ang aking nadama sa pasya ni ama; Pumasok ako sa isang pinto na may galak sa puso; Pintong naging daan sa pagkamit ng sariling pangako, Ngunit tadhana’y sadyang mapaglaro at napakatuso.

VIII

Ako ay natukso at nagnobyo ng patago; Salita ni ama’y kinalimutan na parang isang bolang naglaho; Ngunit sa kasamaang palad, ginawa ko’y kanyang nabuko, Kaya galit nitong si ama, animo’y isang ipu-ipo.

IX

Tumigil ka! Paghinto ang sayo’y dapat iparusa; Hindi mo ba alam? Pagod at hirap ay aking kinaya Para lang ika’y maging isang huwara’t edukada; Ngunit ito pala ang sukli mo sa akin ay pagkadismaya?

X

Ako ay lumuha at agad sa kanya’y nagmakaawa’ “Ama, patawarin mo’t tiwala mo’y binalewala, Isa pa po sana, isa pa aking ama; Hayaan mo’t kapirasong papel sayo’y igagantimpla.

XI

Ako ay nagsumikap at iniwasang muling malingap; Pagkakatao’y iningatan sapagkat kung tutuusin napakailap; Ang hamon ni Ama’y muli kong hinarap, Para lang papel na pangarap ay kanyang matanggap.

XII

Sa awa ng Diyos lahat ay aking kinaya; Apat na taon ay hindi ko alintana, Kaya ang pagtatapos kong ito’y alay ko kay ama, Sana ngayo’y lubha kang Masaya.

XIII

Sa aking pag-akyat sa makinang na entablado, Ang laging nasa puso, ikaw na aking idolo; Hayaan mo’t medalya’y isasabit ko sayo, Bilang pagtupad sa aking naturang pangako.

XIV

Tanggapin mo sana papel na aking gantimpala, Bilang pasasalamat sa walang humpay mong pagtitiwala; Sa sandaling ito, nais kong marinig mo sana, Maraming-maraming salamat, aking mahal na Ama.

🅴🅽🅳 NB. 𝑻𝒉𝒊𝒔 𝒑𝒂𝒈𝒆 𝒊𝒏𝒗𝒊𝒕𝒆𝒔 𝒂𝒍𝒍 𝒕𝒆𝒂𝒄𝒉𝒊𝒏𝒈, 𝒏𝒐𝒏-𝒕𝒆𝒂𝒄𝒉𝒊𝒏𝒈 𝒑𝒆𝒓𝒔𝒐𝒏𝒏𝒆𝒍, 𝒍𝒆𝒂𝒓𝒏𝒆𝒓𝒔, 𝒑𝒂𝒓𝒕𝒏𝒆𝒓𝒔, 𝒂𝒏𝒅 𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓 𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆𝒉𝒐𝒍𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒉𝒂𝒓𝒆 𝒕𝒉𝒆𝒊𝒓 𝒔𝒕𝒐𝒓𝒊𝒆𝒔, 𝒏𝒆𝒘𝒔, 𝒇𝒆𝒂𝒕𝒖𝒓𝒆𝒔, 𝒐𝒑𝒊𝒏𝒊𝒐𝒏𝒔, 𝒑𝒐𝒆𝒎𝒔, 𝒂𝒏𝒅 𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓 𝒓𝒆𝒍𝒂𝒕𝒆𝒅 𝒘𝒐𝒓𝒌𝒔 𝒇𝒐𝒓 𝒑𝒖𝒃𝒍𝒊𝒄𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒐𝒏 𝑫𝒆𝒑𝑬𝒅 𝑪𝒂𝒓𝒂𝒈𝒂’𝒔 𝒐𝒇𝒇𝒊𝒄𝒊𝒂𝒍 𝒘𝒆𝒃𝒔𝒊𝒕𝒆𝒔. 𝑨𝒓𝒕𝒊𝒄𝒍𝒆𝒔 𝒎𝒖𝒔𝒕 𝒃𝒆 𝘄𝗿𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝒊𝒏 𝒂𝒏 𝒆𝒅𝒊𝒕𝒂𝒃𝒍𝒆 𝒇𝒐𝒓𝒎𝒂𝒕 (𝒘𝒊𝒕𝒉 𝒑𝒊𝒄𝒕𝒖𝒓𝒆𝒔) 𝒂𝒏𝒅 𝒔𝒆𝒏𝒕 𝒗𝒊𝒂 𝒑𝒓𝒊𝒗𝒂𝒕𝒆 𝒎𝒆𝒔𝒔𝒂𝒈𝒆 (𝑷𝑴) 𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒐𝒓 𝒆𝒎𝒂𝒊𝒍 𝒂𝒕 𝗽𝗮𝘂_𝗰𝗮𝗿𝗮𝗴𝗮@𝗱𝗲𝗽𝗲𝗱.𝗴𝗼𝘃.𝗽𝗵